مىگوئيم و تقديست مىنمائيم خدا گفت من چيزى را مىدانم كه شما نمىدانيد . و خداوند همهء اسماء را به آدم تعليم كرد و سپس آنها را به ملائكه عرضه نمود و گفت اگر راست مىگوئيد ، اسماء آن حقائق را به من خبر بدهيد . فرشتگان گفتند پاك پروردگار كه توئى براى ما علمى جز آنكه تو تعليم كرده اى نيست ، قطعا توئى دانا و حكيم . خدا گفت : اى آدم اسماء آنان را به فرشتگان خبر بده وقتى كه آدم اسماء آنان را به فرشتگان خبر داد ، خدا گفت من به شما نگفتم من غيب آسمانها و زمين را مىدانم و مىدانم آنچه را كه آشكار مىكنيد و آنچه را كه مخفى مىداريد . و هنگامى كه به فرشتگان گفتيم به آدم سجده كنيد ، همهء آنان سجده كردند مگر شيطان كه امتناع كرد و تكبر ورزيد و او از جملهء كافران بود و گفتيم اى آدم تو و همسرت در بهشت ساكن باشيد و به خوشى و به فراوانى هرچه بخواهيد از بهشت بخوريد و به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمكاران مىگرديد . شيطان آن دو را از بهشت لغزانيد و از آن موقعيت نيكو كه بودند بيرون كرد و ما به آنان گفتيم فرود آييد بعضى از شما دشمن بعض ديگريد و براى شما است در روى زمين قرارگاه و متاعى تا وقت معين . آدم از پروردگارش كلماتى دريافت و با آن توبه نمود قطعا خدا است كه پذيرندهء توبه و مهربان است . ) 7 - * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هادُوا وَالنَّصارى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) * ( 1 ) ( كسانى كه ايمان آورده‌اند و كسانى كه به يهوديت گرويده‌اند و نصارى و صابئيان كسى است كه به خدا و روز معاد ايمان آورده و عمل صالح انجام داده است ، براى آنان است پاداششان در نزد پروردگارشان و براى آنان نه خوفى است ، و نه اندوه براى آنان راه دارد . ) در تفسير آيهء فوق مطالبى گفته شده است ، به نظر مىرسد كه خداوند در آيهء فوق

--> ( 1 ) . البقرة آيهء 62 .